ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ( 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973 )

Αφιερωμένο στους αγωνιστές της ελευθερίας του 1973.

Τραγούδι: Το Μεγάλο Μας Τσίρκο
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης, Τζένη Καρέζη

Μεγάλα νέα φέρνω από 'κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω

Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό

Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από 'ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες

Και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανογράφοι
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες

Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι
σαράντα με το λάδι και το ξύδι

Κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί

Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι
Οι αγώνες που' χεις κάνει δεν 'φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε

Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί

Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ GOUERNIKA TOY PABLO PICASSO ΣΕ 3D ΑΠΟΔΟΣΗ!!!!

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ-CAPELLA SISTINA

VATICAN-CAPELLA SISTINA

Με τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Άγγελου.

Μας την προσφέρει το Βατικανό για να τη δούμε χωρίς να στριμωχτούμε,
με την ησυχία μας

Αφού γεμίσει η οριζόντια μπάρα

Κράτα πατημένο το αριστερό κλικ και μετακίνησε αργά το βελάκι πάνω
κάτω αριστερά δεξιά

Με το +και το - κάτω αριστερά, μεγέθυνση η σμίκρυνση για να δείτε από
κοντά οποιοδήποτε σημείο στην αίθουσα.

http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html

Οδυσσέας Ελύτης "Το Μονόγραμμα" Διαβάζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ' αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μεσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς.......



Ανώνυμος είπε...
Θ Ε Ι Κ Ο!!!!!!!

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΝΑΤΑΣΣΑΣ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΝΑΤΑΣΣΑΣ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ

Θέατρο Μεσαιωνικής Πόλης Μελίνα Μερκούρη
Τετάρτη 01 Σεπτεμβρίου Ωρα 9.30 μμ υπό την αιγίδα Π.Ο.Δ.Ρ

Προπώληση 15 ευρώ Είσοδος 18 ευρώ

Την Τετάρτη το βράδυ στην πόλη της Ρόδου η πιο ταλαντούχα και δημοφιλέστερη ερμηνεύτρια του νέας Ελληνικής μουσικής σκηνής
Με σταθερούς συνοδοιπόρους το Γεράσιμο Ευαγγελάτο στους στίχους και την καλλιτεχνική επιμέλεια και το Θέμη Καραμουρατίδη στις συνθέσεις και τις ενορχηστρώσεις, η Νατάσσα Μποφίλιου στην πιο επικοινωνιακή της στιγμή επιβεβαιώνει όσους μιλούν για μια νέα ουσιαστική πρόταση στο ελληνικό τραγούδι.

Τα ήδη γνωστά και αγαπημένα τραγούδια από τις Εκατό μικρές ανάσες, το Μέχρι το τέλος και τα Τρία Μυστικά, συναντούν τα νέα τραγούδια από τα Εισιτήρια Διπλά σε ένα ανανεωμένο, ειδικά διαμορφωμένο, πρόγραμμα βασισμένο στην αυθεντική συγκίνηση μιας εκρηκτικής προσωπικής ερμηνείας.

Την Τετάρτη 01 Σεπτεμβρίου η Νατάσσα και η παρέα της, με τον αέρα μιας πανελλήνιας περιοδείας, φθάνουν στην Ρόδο για πρώτη φορά και σας προσκαλούν σε ένα καλοκαιρινό ταξίδι στους πιο μελωδικούς προορισμούς.

Ενορχηστρώσεις: Θέμης Καραμουρατίδης
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Παραγωγή PROSPERO - Διοργάνωση Δημήτρης Μίχαλος/αγέρι

Εισιτήρια προπωλούνται στα κεντρικά δισκοπωλεία της πόλης καθώς και στα παρακάτω σημεία
• ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ -Παλιά Πόλη, ΜΕΘΕΞΙΣ, AFISORAMA, ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ παιδικό πάρκο MILOU,Βιβλιοπωλείο ΑΚΑΔΗΜΙΑ, , Περίπτερο Πλατείας Σιντριβανιού Παλιάς Πόλης
Ιαλυσός: Mini Villagio ,‘ΔΟΥΚΑΣ’ mini market/press point ,Αφάντου ‘Ο ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗΣ’Αρχάγγελος, ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΟ ΚΑΖΑΚΟΣ Κρεμαστή :KAHLUA
ΣΟΡΩΝΗ Βιβλιοχαρτοπωλείο «Η Πηγή» Παραδείσι: Καφέ-Μπαρ emBEERies Ιστοσελίδες www.rodosevents.gr , www.rhodes.com.gr

Πανσέληνος με Μανώλη Μητσιά - της Τζίνας Δαβιλά.

«Λούστηκε η αγάπη μου» στην αυγουστιάτικη πανσέληνο στον Αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Καμείρου … με Μανώλη Μητσιά… Από τη δεκαετία του 60 που πρωτοηχογράφησε στην περίφημη COLUMBIA το «στην Ελευσίνα μια φορά» του Δήμου Μούτση, έλευσις έγινε όχι μόνο για το Μούτση, αλλά και για άλλους κολοσσιαίους έλληνες συνθέτες, όπως Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Πάνου, Μικρούτσικο, Λοΐζο, Σαββόπουλο, Κραουνάκη, Ανδριόπουλο, Λεοντή, Σπανό, Τόκα και ποιητές όπως Γκάτσο, Ελύτη, Σεφέρη, Ρίτσο, Αναγνωστάκη, Καρούζο. «Το Γιουκαλίλι» ξεφώνιζαμε δύο τρεις μέσα στο πλήθος και ο Μητσιάς απλός, προσιτός, σεμνός, χαμογελαστός, όπως πάντα, απάντησε: «Πρώτα τη «Μαγιοπούλα» για τους Κυπρίους και μετά το δικό σας».

Καθάρια φωνή, με καταξιωμένους μουσικούς που γνωρίζουν πώς θα παίξουν τον Θεοδωράκη, το Χατζιδάκι… θεατρική ερμηνεία από τη Μάγδα Πένσου, λαμπερό φεγγάρι, με γαλαζο-ασημί φως στον αρχαιολογικό χώρο και το καλύτερο… δεν κυκλοφορούσε ούτε μπουκάλι νερό στα χέρια των θεατών! «Είναι οι καλύτεροι της Αθήνας και ίσως και της Ελλάδας», μου λέει για τους μουσικούς του, «γιατί ξέρουν πώς θα βγάλουν το χρώμα του κάθε δημιουργού. Έχουν ταλέντο, γνώση και μελετούν πολύ».


Σε άλλες συναυλίες πορτοκαλάδες, ποπ-κορν, σουβλάκια-ξυλάκια, πατατάκια… χαλούσαν τις στιγμές κάνοντας θόρυβο. Στον απλό άνθρωπο, ερμηνευτή της διπλανής πόρτας Μανώλη Μητσιά, δεν υπήρχαν αυτά, το κοινό παρακολουθούσε καθηλωμένο σιγοτραγουδώντας επιτυχίες 40 χρόνων. Δεν είδα καν καπνό τσιγάρου, υποθέτω επειδή ήμουν προσηλωμένη…

ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=75&smid=400&ArticleID=3577&reftab=59&t=Πανσέληνος-με--Μανώλη-Μητσιά

Ασκητικη - ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Η μουσική που ακούγεται είναι από το δίσκο "ΤΑ ΡΙΖΙΤΙΚΑ" του Ξυλουρη-Μαρκοπουλου. Το τραγούδι ονομάζεται "Ο χορός το Σήφακα".

Στο βίντεο αυτό σας παραθέτω αγαπημένες φράσεις από αυτό το αριστούργημα του Νίκου Καζαντζάκη.

ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ!!!

ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ: ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ!!!

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ : ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ Ωρα 22:00 - Θέατρο ΜεσαιωνικήςΠόλης

Καλοκαιρινό αγέρι …στάση δεύτερη

Σωκράτης Μάλαμας
ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ Ωρα 22:00
Θέατρο ΜεσαιωνικήςΠόλης

Ο Σωκράτης Μάλαμας έκλεισε ήδη μια εικοσαετία στους συναυλιακούς και δισκογραφικούς δρόμους. Παραμένει ένας από τους πιο δυνατούς τραγουδοποιούς της γενιάς του με εντελώς προσωπικό στίγμα και αναγνωρίσιμο μουσικό ύφος, που συσπειρώνει γύρω του φανατικούς οπαδούς και μουσικόφιλους ακροατές. Το αποδεικνύουν οι ζωντανές του εμφανίσεις.
Κάθε συναυλία, ένα μίγμα από διονυσιακές στιγμές. Κάθε βραδιά, γεμάτη μουσικές, εικονοπλαστικούς στίχους και αφηγηματικά τραγούδια που φλερτάρουν με ηλεκτρισμένους ροκ δρόμους, μπολιασμένους με την δωρικότητα του λαϊκού, αλλά και την εσωτερικότητα της μπαλάντας.
Από τους πρώτους του δίσκους, ¨Παραμύθια¨ και ¨Ασπρόμαυρες ιστορίες¨, έως τον τελευταίο με τίτλο ¨Έξω¨, το πρώτο live του με πλούσιο ηχητικό, αλλά και οπτικό υλικό από τις περσινές καλοκαιρινές συναυλίες, ντοκουμέντο μιας ολόκληρης περιοδείας σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με στιγμές backstage, ο Σωκράτης Μάλαμας είναι ο πυρήνας μιας παρέας που συνεχώς μεγαλώνει και τον ακολουθεί εδώ και δύο δεκαετίες με ένταση και πάθος.
.
Μαζί του οι:
Μαρίνα Δακανάλη: τραγούδι
Κλέων Αντωνίου: ηλεκτρική κιθάρα
Θάνος Μιχαηλίδης: τύμπανα
Γιάννης Παπατριανταφύλλου: κοντραμπάσο
Νίκος Παραουλάκης: νέι, κιθάρα
Φώτης Σιώτας: βιολί
Κυριάκος Ταπάκης: μπουζούκι, λαούτο
Τίτος Καργιωτάκης, Χρήστος Χαρμπίλας: ηχοληψία
Βασίλης Πουφτής, Χρήστος Λαζαρίδης: φωτισμοί
Νίκος Κωνσταντάκης: επιμέλεια ήχου

Διοργάνωση: Ι.Ν.ΚΑ παράρτημα Ρόδου
Υπό την αιγίδα Π.Ο.Δ.Ρ
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΑΛΜΟΣ 99,5 FM
Επιμέλεια διοργάνωσης/παραγωγής :Δ.Μίχαλος/αγέρι

TΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ είναι γεμάτα καλαμιές.Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω.

TΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

TΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ είναι γεμάτα καλαμιές.
Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω.

Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανεπαίσθητους συριγμούς,
να ακριβολογώ μες τα μυστήρια.

Μια γλώσσα όπως η ελληνική όπου
άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο πράγμα ο έρωτας,
άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα,
άλλο η πρίκρα και άλλο το μαράζι,
άλλο τα σπλάχνα και άλλο τα σωθικά.

Με καθαρούς τόνους, θέλω να πω,
που - αλίμονο- τους αντιλαμβάνονται ολοένα λιγότερο
αυτοί που ολοένα περισσότερο
απομακρύνονται από το νόημα ενός ουράνιου σώματος
που το φως του είναι ο αφομοιωμένος μας μόχθος,
έτσι καθώς δεν παύει να επαναστερέφεται κάθε μέρα όλος θάμβος για να μας ανταμείψει.

Θέλουμε - δε θέλουμε,
αποτελούμε το υλικό μαζί και το όργανο μιας αέναης ανταλλαγής
ανάμεσα σ΄αυτό που μας συντηρεί και

σ΄αυτό που του δίνουμε για να μας συντηρεί:
το μαύρο, που δίνουμε, για να μας αποδοθεί λευκό,
το θνησιμαίο, αείζωο.

Και χρωστάμε στη διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας

Οδυσσέας Ελύτης

Το πρόσωπο του τέρατος και ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε

Μάνος Χατζηδάκις

Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.
(...)
Από την ώρα που ο Frankenstein γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, o κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένιση του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά γιατί συνήθισε να φοβάται. Κι εγώ με τη σειρά μου δεν φοβάμαι τίποτα περισσότερο, απ το μυαλό της κότας. Απ το να υποχρεωθώ να συνομιλήσω με μια κότα ή μ ένα σκύλο, ή τέλος πάντων, μ ένα ζώο δυνατό πού βρυχάται. Τί να τους πω και πώς να τους το πω; Και μήπως δεν είναι εξευτελισμός, αν επιχειρήσω να μεταφράσω ή να καλύψω τις σκέψεις μου, κάτω από φράσεις απλοϊκές και ηλίθια νοήματα, για να καθησυχάσω τυχόν τη φιλυποψία μιας κότας, που όμως έχει άνωθεν τοποθετηθεί για να μας ελέγχει και να μας καθοδηγεί;
Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοήθα να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά.
Το τέρας σχηματίζεται από τα ζώα κι απ τους εχθρούς.
Θα σας θυμίσω μια συνομιλία τότε, μέσα στη τάξη του σχολείου. Με πλησιάζει ένας ψηλός συμμαθητής, μ ένα δυσάρεστο έκζεμα στο δέρμα του προσώπου του, στραβή τη μύτη και ξεθωριασμένα τα μαλλιά του, ακατάστατα. Ήταν η πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς.
- Πώς λέγεσαι, ρωτάει, ενώ πλάι του είχαν σταθεί αμίλητοι δυο άλλοι, δικοί του φίλοι.
- Βασίλης, του απαντώ.
- Και που μένεις, εκείνος εξακολουθεί.
- Πάνω στο λόφο, του λέω και τον κοιτώ στα μάτια. Εκείνος χαμογέλασε κι άφησε να φανούν τα χαλασμένα δόντια του. Μου λέει:
- Εγώ μένω στην απέναντι όχθη. Είσαι λοιπόν εχθρός. Και μου δίνει μια στο κεφάλι με το χέρι του, που με πονάει ακόμα τώρα σαν το θυμηθώ. Τον κοιτάζω έτοιμος να κλάψω. Μα συγκρατιέμαι. Αυτός σκάει στα γέλια και χάνεται. Προς το παρόν. Γιατί θα τον ξαναδώ: Εισπράκτορα, εκπαιδευτή στο στρατό, τηλεγραφητή, κλητήρα στο υπουργείο, αστυνόμο, μουσικό στην ορχήστρα, παπά στην ενορία, συγκάτοικο στην πολυκατοικία, γιατρό σε κρατικό νοσοκομείο και τέλος νεκροθάφτη, όταν πετύχει να με θάψει.
(...)
Πώς θ αντιδράσουμε και πώς δε θα συμβιβαστούμε με το τέρας;
(...)

Θεατρική Παράσταση: «Το Δάκρυ του Μαέστρου»

Mε τους θεατές ενθουσιασμένους και πολλούς από αυτούς να έχουν μία ιδιαίτερη λάμψη στα μάτια, τελείωσε η πρώτη παράσταση της Θεατρικής Ομάδας του Πολιτιστικού και Λαογραφικού Συλλόγου Σορωνής Ρόδου «Το Αμπερνάλλι» με το μονόπρακτο έργο «Το Δάκρυ του Μαέστρου», μία ιδιαίτερη ιστορία της Αικατερίνης Σιδέρη.
Η σκηνοθεσία είναι της Σουσάνας Καρδούλια και το πρόγραμμα είναι ενταγμένο στα επιμορφωτικά σεμινάρια της ΝΕΛΕ Δωδεκανήσου.
Επιμέλεια κειμένων, σκηνικών, κουστουμιών, μουσικής της σκηνοθέτιδας, της Θεοδοσίας Δασκαλάκη και όλης της Ομάδας.

Το μονόπρακτο θα παρουσιαστεί για τελευταία φορά την Κυριακή 30 Μαϊου 2010, στις 12:00, στο 12ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου (Ρήγα Φεραίου 4).

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ !!!

ΜΟΥΣΙΚΗ : ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ` όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
να `χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά `χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ` αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι` αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια πουʼ χει
στοʼ να λουστρίνι, στʼ αλλο τσαρούχι.

ΑΝ - Rudyard Kipling

Αν να κρατάς καλά μπορείς
το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τάχουν χαμένα και σ' εσέ
της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς
τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος
δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς
να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς
δίχως να χάνεις την υπομονή σου.

Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν,
να μην καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,
κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ
σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό
ή τον πολύ σοφό στα λόγια.
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς,
και να μην είσαι δούλος των ονείρων
αν να στοχάζεσαι μπορείς,
δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,
αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά
το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια
κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς
τους δυο τυραννικούς απατεώνες,
αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς

όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,
παραλλαγμένη απ’ τους κακούς,
για νάναι για τους άμυαλους παγίδα,
ή συντριμμένα να θωρείς
όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς
να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.
Αν όσα απόχτησες μπορείς
σ' ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο, μονομιάς
κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ’ αρχής,
ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά
ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου.
Αν νεύρα και καρδιά μπορείς
και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα
σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής,
κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός,
όταν δε σούχει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση,
κράζοντας σ’ όλα αυτά: «ΒΑΣΤΑΤΕ».

Αν με τα πλήθη να μιλάς
μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς
δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.
Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί
μπορούνε πια ποτέ να πειράξουν,
όλο τον κόσμο αν αγαπάς,
μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές
που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,
μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν
την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη,
μ’ όσα και μ’ ότι απάνω της κι αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ:
Άνδρας αληθινός θάσαι παιδί μου.

ΑΝ του Rudyard Kipling (Μετάφρ. Νίκου Καρβούνη)

Επιθυμίες - Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Επιθυμίες
Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά --
έτσ' οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν χωρίς ν' αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης